Colijnsplaat, via via naar Veere

Maandag 29 juni, in de ochtend mist die later optrok zodat het zicht weer redelijk werd. We besloten weer naar Zierikzee te motoren, te weinig wind en het is maar een halfuurtje. In Zierikzee brak de zon weer helemaal door en was het weer heel warm, dat hebben we bijna altijd als we daar liggen. Nog een paar boodschapjes gedaan en voor de rest niets bijzonders uitgespookt met zo'n 25 graden moet je je koest houden. Dinsdag 12.15 uur los gegooid om naar Burghsluis te varen. Het vaarwater er heen is vrij smal en de wind recht van voren dus motoren maar weer. Je passeert onderweg een indrukwekkende zand(schelpen)bank, zie foto.

Met de stroom mee zijn we in 1 uur en een kwartier in de nieuwe aankomsthaven. Onze bureboot aldaar was een oude, uit 1939, verbouwde motorboot die vroeger de reddingboot van Egmond aan Zee was. Aardige mensen die helaas 2 uur later naar hun nieuwe bestemming gingen. Onze vouwfietsen dan maar uitgeklapt en naar Burgh Haamstede gefietst, een mooi toeristisch dorpje aan de rand van vlak land en de bossen. Ondanks het mooie weer hadden we s'avonds aan boord het kacheltje nog even aan, gelukkig lagen we met de kop op de vrij stevige wind.

Woensdag 1 juli, een heerlijk warme dag, tijd om landkilometers te maken, we fietsten via de dijk en waar ook de Oosterschelde kering/dam ligt langs Haamstede richting vuurtoren. Deze toren is het meest bekend van ons ouwe vertrouwde 250 gulden biljet, niet dat je die zo veel zag, maar toch! Het is inderdaad een mooie vuurtoren, die hopelijk nog jarenlang zijn lichtbundel laat zien.

Dicht bij de vuurtoren ligt"het" Nieuw Haamstede, een dure buurt met exclusieve huizen en tuinen. Via het vliegveldje waar ze aan het zweefvliegen waren reden we door de duinen naar de kust. Het laatste colletje (hoog duin) moesten we lopend doen. Beneden aan het duin, dus langs het strand,

was een mooi fietspad dat langs de grote, witte stranden van Schouwen en Duiveland loopt. Met het mooie weer erbij gaf ons dit een bijna Caraïbisch gevoel, alleen de palmen ontbraken.

Na enige kilometers gingen we richting Renesse, dit dorp is zeer toeristisch met veel patat, ijs en goedkope kleding. Op zich een aardig dorp maar wij konden er zo weer uit rijden. Om 4 uur kwamen we redelijk uitgewoond terug bij de haven. Beneden aan de dijk gingen we een hele Oosterschelde kreeft bestellen. Komt u hem om 6 uur gekookt halen

Het "beest" woog ruim een kilo, dus met een beetje mayo en peper hadden we een uiterst luxe diner. Donderdag 2 juli vertrokken naar Yrseke, nu bij Zierikzee dóór de Zeelandbrug, gelukkig stond hij open. Ter hoogte van Yrseke viel de wind totaal weg en werd het zweten van het stilzitten. Bij het inlopen van de haven waar daar tientallen jongeren aan het zwemmen en duiken, het halve dorp lag in de plomp. Als je in het mossel- en oesterdorp bent moet je minstens mosselen kopen, aldus geschiedde. Deze avond vernamen wij dat Nelly,de jongste zuster van Marianne plotseling in het ziekenhuis in Den Haag is opgenomen. Vrijdag 3 juli besloten om naar Goes te gaan, het zou vreselijk gaan onweren, hetgeen ook gebeurde elders in het land maar niet in ons vaargebied gelukkig. Om in Goes te komen moet je eerst door een sluisje en via een klein kanaal kom je praktisch tot in de binnenstad. Er was plaats in het kleine maar oh zo gezellige jachthaventje. Uniek om hier te liggen met de binnenstad op 5 minuten lopen met een mooi plein, stadhuis enz. én leuke winkels. Zaterdag 4 juli heeft Marianne besloten om Nel in het Bronovo ziekenhuis in Den Haag te bezoeken, zij is in afwachting van diverse onderzoeken omdat het nu niet goed met haar gaat. Nel was in ieder geval blij met haar bezoek. Zelf ben ik de stad in geweest, er was een nostalgische dag met veel klederdracht groepen uit heel Nederland. Oude ambachten enz. Leuk maar het was weer een hete dag.

Zondag 5 juli, om 11.00 met 10 boten door de brug de stad uit. De sluis weer in en de Oosterschelde op. Links om de hoek naar de Zandkreeksluis waar je het Veerse meer op kan. De lucht zag er soms dreigend uit maar het bleef bij 3 druppels. Bij Wolphaartsdijk lag onze oude Catalina 34 voor anker, daar even heen gevaren en een praatje met de belgische schipper gemaakt, de boot zag er nog mooi uit. Na een beetje motoren en zeilen kwamen we om 3 uur in Veere aan. We liggen nu aan de kade pal naast het stadje. Mooi stadje, mijn oma komt hier vandaan, dat maakt het extra leuk. Tot zover even, gisteravond had ik al een verhaal gemaakt maar om 2300 uur werd de verbinding verbroken , alles weg. Het moet nu lukken met de Wifi Hotspot! Zou mijn oma niets van begrijpen.