Naar Vlieland

Maandag 21 juni was het prachtig weer met een stevige bries. Onze zeilmaten Hans en Marion (hun boot heet Schelp) kwamen met hun boot naar Enkhuizen om gezamenlijk de vaarvakantie te beginnen. Marianne echter had al een paar dagen last van evenwichtstoornis, dus in de stad de lokale huisarts er naar laten kijken. Echter niets duidelijk geconstateerd dus maar even aanzien was de boodschap. Dinsdagmorgen voelde Marianne haar best wel beter dus besloten we te vertrekken. Hans & Marion waren de haven al uit toen wij constateerden dat de nieuwe startaccu plat was. Na anderhalf uur de motor weer aan de praat gekregen en over een zonovergoten en spiegelglad IJselmeer naar de sluis van Kornwerd gemotord. Meteen de sluis in en om 17.30 afgemeerd in de binnenstad van Harlingen, met de "Schelp" aan onze zij. Leuk om zo tussen de oude huizen van dit histiorische stadje te liggen. Woensdagmorgen was het niet Marianne's dag maar toch besloten weom 09.15 door de brug van Harlingen het Wad op te gaan. Veel zon en een dun windje deden mij de zeilen hijsen om de tocht naar Vlieland te maken. Marianne kijk alles aan vanaf de bank aan en kon toch genieten van de schoonheid van het Wad en de mooie zeiltocht. Met de stroom in de rug, en ondanks dat de wind soms wegviel, waren we om 12.30 uur in de jachthaven van Vlieland. De laatste keer dat we hierwaren was ongeveer 18 jaar geleden. Tegenwoordig heb je eigen ligplek met steigertje wat het verblijf hier erg prettig maakt, zeker met dit mooie weer. Donderdag is Marianne weer naar de lokale arts geweest die die nu heel sterk dacht aan een virus in het evenwichtsorgaan. Geen pil hiervoor maar met rust moet het weer beter worden, en daarom liggen we nog steeds hier. Qua plek is het in Vlieland geen straf om hier te liggen maar om de redenen is het wel jammer natuurlijk. Evenzogoed hebben we gisteren een beetje gefietst aan de zuidzijde van het eilanden van heel dichtbij 2 zeehonden zien spelen. Het dorp Oost Vlieland is gewoon leuk met de gebruikelijke leuke winkeltjes en terrasjes. De Waddeneilanden zijn altijd speciaal, de zandbanken er omheen, de veerboten van de vaste wal die met hordes touristen in de veerhaven aankomt, en op Vlieland nog de helicopter van de Luchtmacht die hier pal naast de haven standby staat voor reddingsacties en ambulance diensten. Vandaag (vrijdag) nog een lichte strandwandeling gemaakt en vanaf een hoog duin het zeegat tussen Vlieland en Terschelling met de kijker bekeken. Mooi. Voorlopig is het even goed zo. Met excuus voor de labberde lay-out van dit verhaal maar er wordt beter.